Φόρτωση ...

ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΗΜΗΣ ΙΑΤΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΥΠΑΡΙΣΗ
ΠΟΥ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 45 ΕΤΩΝ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΕ ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ, ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΡΓΟ ΣΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΣΕ.

Η Εξαδερφη του ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΥΠΑΡΙΣΗ Νοσηλευτρια ΤΕ Εργαστηριακη συνεργατης Τμημα Νοσηλευτικης ΑΤΕΙ Λαρισας

ΘΕΜΑ: ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ

(KIPARISSIS TECHNIQUE) I. X. KIPARISSIS (Μετάφραση)

REPRINTED FROM:
COLLEGIUM
INTERNATIONALE
CHIRURGIAE
DEGESTIVAE

14th WORLD CONGRESS

Los Angeles California (USA), September 28 - October 1, 1994

Editors
E. PASSARO Jr., R.E. CONDON and A.BASOLI

MONDUZZI EDITORE

INTERNATIONAL PROCEEDINGS DIVISION


Laparoscopic enteroscopy
(Kiparissis technique)


I.X. KIPARISSIS
Endo-Surgery and Diagnosis Center, Karditsa (GR)

The small bowel is the only part of the gastrointestinal system that has not yet been explored satisfactory by the endoscopist, till today. Indications for the endoscopic exploration of the small bowel are many, given that at 5% of gastrointestinal emorragies localisation of the bleeding site is not possible, following detailed controls (X-ray, endoscopy of the stomach and large bowel, scanning and angiography) and other localized pathology (polyposis, m. Crohn, biopsies ect.)
Till today are well known three other methods of enteroscopy a)The push type method b)The ropeway method and c)The sonde type method.
The push type method cannot suffice to control the most of the length of the small bowel, and mostly controls the first 40 cm of jejunum at the 50% of the cases.
The ropeway method has the disadvantage of the prolonged preparation, and great intoleration for the under examination person. So the method has not found large application.
The sonde type method needs a special endoscope, the enteroscope, of high cost, very fragile, and a mean time of examination 6-8 hours, with a success rate not higher than 50%.
My technique (Kiparissis technique) is a combination of the Push type method with laparoscopic manipulation, so that the small bowel can be telescoped at the tip of the colonoscope, controlling in that way his lumen.
It is known that the small bowel after the lig of Treitz is completely free of ligaments and is fixed only to the posterior abdominal wall by the mesenterium, which gives the possibility of large manipulations to the small bowel.
We begin our examination using a long standard colonoscope (1800 mm long) by mouth, and when we have passed the lig of Treitz, we begin to insuflate CO2 in the abdominal cavity and we put our laparoscope, so we have the laparoscopic view of the small bowel a swell as the intraluminal view, with the light of the colonoscope transilluminating at the tip.
We push the colonoscope at his maximum length using also the withdrawing technique, so we gain more length. Then we put two other trocarts of 5 mm, which permits us to pass two atraumatic endo-graspers in the abdominal cavity, and we colonoscope, telescoping it and advancing it in the proximal direction (Treitz), sliding it on the colonoscope, until we have controlled all the small bowel. For the examination of the small bowel are used effectively the last 50-60 cm of the colonoscope. The same technique can be applied beginning a colonoscopy and passed the ileo-ceacal valve telescope the small bowel in the same way.
We propose our new technique not only as diagnostic but mostly as therapeutic (emoragies, polyposis, dilatation in stenotic tracts, ileo-ileal or ileo-ceacal intussusception, extraction of foreign bodies and biliar calculs, and in large other pathology of the small bowel).

BIBLIOGRAPHY

1. Cotton PK, Williams CB. Practical Gastrointestinal Endoscopy. Blackwell Scientific Publ. London 1990
2. Lewis B, Way J. Total small bowel enteroscopy. Gastrointestinal Endoscopy 1987, 35:435.
3. Thompson J, Salen R, Heminway A et al. Specialist investigation of obscure gastrointestinal bleeding. Gut 1987, 28:47.
4. Spechler S. Schlimmel E. Gastrointestinal tract bleeding of unknown origin. Atch intern Med 1982, 142:236.
5. Parker HW, Agayyoff JD. Enteroscopy and small bowel bropsy utilizing a per oral colonoscope. Gastroies-test Endoscopy 1983, 29:139
6. Tada M, Misakt F. Alasaka Y. Kawai K. Endoscopic polypectomy for the removal of polyps of the small intestine. Gastoenterologia Japonica 1982, 17:177.
7. Fujicara S, Tanaca M, Wakabayashi H et al. A two channeled small intestinal endoscope for ropeway method. Gastreonterological Endoscopy, 1984, 266:566.


ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΝΔΟΣΚΟΠΗΣΗ


(KIPARISSIS TECHNIQUE) I. X. KIPARISSIS (Μετάφραση)

Το μικρό έντερο είναι το μόνο μέρος του γαστρεντερικού συστήματος που ακόμη δεν έχει ερευνηθεί ικανοποιητικά από το ενδοσκόπιο - μέχρι σήμερα.
Ενδείξεις για την ενδοσκοπική εξερεύνηση του μικρού εντέρου υπάρχουν πολλές, δεδομένου ότι στο 5% των γαστρεντερικών αιμορραγιών, ο εντοπισμός της πλευράς που αιμορραγεί δεν είναι δυνατός, ακολουθούν λεπτομερείς έλεγχοι (ακτινογραφίες, ειδοσκόπηση του στομάχου και του μεγάλου εντέρου, αγγειογραφίες, βιοψίες κλπ.)
Μέχρι σήμερα είναι γνωστές άλλες μέθοδοι της εντεροσκόπησης:
α) η μέθοδος της προώθησης.
β) η μέθοδος του καλωδίου.
Η α' μέθοδος δεν επαρκεί για να ελέγξουμε το μεγαλύτερο μέρος του μικρού εντέρου και κυρίως ελέγχει τα πρώτα 40 cm στο 50% των περιπτώσεων.
Η β' μέθοδος έχει το μειονέκτημα της μεγάλης προετοιμασίας καθώς και το ότι ο εξεταζόμενος υποφέρει. Συνεπώς η μέθοδος αυτή δεν έχει μεγάλη απήχηση. Αλλη μέθοδος που υπάρχει απαιτεί ένα συγκεκριμένο ενδοσκόπιο, το εντεροσκόπιο, μεγάλου κόστους, πολύ εύθραστο και ένα χρονικό όριο εξέτασης 6-8 ωρών, με ποσοστό επιτυχίας όχι μεγαλύτερο από 50%.
Η τεχνική μου (Τεχνική Κυπαρίσση) είναι ένας συδυασμός της α' μεθόδου με λαπαροσκοπικό χειρισμό, έτσι ώστε το μικρό έντερο να μπορεί να γίνει ορατό από την άκρη το κωλονοσκοπίου ελέγχοντας το μ' αυτό τον τρόπο. Είναι γνωστό ότι το μικρό έντερο μετά το συνδυασμό του Τreitz είναι εντελώς ελεύθερο από συνδέσμους και βρίσκεται στο κάτω κοιλιακό τοίχωμα, το οποίο δίνει τη δυνατότητα για μεγάλους χειρισμούς στο μικρό έντερο.
Αρχίζουμε την εξέτασή μας χρησιμοποιώντας ένα μακρύ κωλονοσκόπιο (1800 mm μακρύ), από το σώμα και όταν έχουμε περάσει το σύνδεσμο του Τreitz, αρχίζουμε να δίνουμε CO2 στην κοιλιακή κοιλότητα και τοποθετούμε το λαπαροσκόπιό μας, έτσι ώστε να έχουμε λαπαροσκοπική θέα του μικρού εντέρου καθώς επίσης και φωτισμένη θέα με το φως του κωλονοσκοπίου να φωτίζει στην άκρη. Σπρώχνουμε το κωλονοσκόπιο στο μέγιστο μήκος του χρησιμοποιώντας επίσης την τεχνική της απόσυρσης και έτσι κερδίζουμε περισσότερο μήκος.
Μετά τοποθετούμε άλλα δυο των 5 mm, τα οποία μας επιτρέπουν να περάσουμε δυο μη τραυματικά ενδοσκόπια στην κοιλιακή κοιλότητα και αρχίζουμε να φέρνουμε βήμα, βήμα όλο το μικρό έντερο στην άκρη του κωλονοσκοπίου, τηλεσκοπώντας το και προωθώντας το στην άμεση κατεύθυνση (Τreitz), γλιστρώντας το πάνω στο κωλονοσκόπιο, έως όταν ελέγξουμε όλο το μικρό έντερο. Για την εξέταση του μικρού εντέρου χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά τα τελευταία 50 - 60 cm του κωλονοσκοπίου.
Η ίδια τεχνική μπορεί να εφαρμοστεί αρχίζοντας μια κωλονοσκόπηση και περνώντας την βαλβίδα τη λισκοπούμε το μικρό έντερο με τον ίδιο τρόπο.
Προτείνουμε την καινούργια μας τεχνική όχι μόνο ως διαγνωστική αλλά παράλληλα και ως θεραπευτική (αιμορραγίες, πολύποδες, διαστολή στο στενωτικό σύστημα, εξαγωγή ξένων σωμάτων και στην ευρύτερη παθολογία του μικρού εντέρου).