Φόρτωση ...

ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

Τ.Ε.Ι. ΛΑΡΙΣΑΣ
ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ

ΘΕΜΑ: ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ

ΧΑΛΑΤΣΑΚΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΗ ΒΑΣΙΚΗ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ

ΛΑΡΙΣΑ 2005

Η προεγχειρητική φροντίδα ή σχέδιο φροντίδας εστιάζεται στον ενήλικα άρρωστο, που προγραμματίζεται για χειρουργική επέμβαση. Οι στόχοι της προεγχειρητικής φροντίδας είναι να προετοιμαστεί ο άρρωστος σωματικά και ψυχολογικά για την επέμβαση και τη μετεγχειρητική περίοδο. Η προσεκτική προεγχειρητική προετοιμασία ελαττώνει πολύ τον προεγχειρητικό φόβο και το άγχος του αρρώστου και τον κίνδυνο των μετεγχειρητικών επιπλοκών. Για να εξατομικευτεί αυτό το σχέδιο φροντίδας, πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν η συναισθηματική και σωματική κατάσταση του αρρώστου, ο τύπος της αναισθησίας που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί και η προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση. Αυτό το σχέδιο φροντίδας χρησιμοποιείται σε συνάρτηση με το κάθε σχέδιο χειρουργικής φροντίδας.

ΚΡΙΤΗΡΙΑ: Πριν από την επέμβαση, ο άρρωστος πρέπει:
-να εκφράσει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του σχετικά με την επικείμενη χειρουργική επέμβαση και τα αναμενόμενα αποτελέσματά της
-να καταλάβει τη συνηθισμένη προεγχειρητική και μετεγχειρητική φροντίδα και το τι θα πρέπει να αναμένει όσον αφορά την αίσθηση μετά το χειρουργείο
-να δείξει ότι είναι ικανός για τις δραστηριότητες που σκοπεύουν στην αποφυγή μετεγχειρητικών επιπλοκών.

Οι νοσηλευτές είναι σε θέση να διαγνώσουν κατά την προεγχειρητική φροντίδα τα εξής:
-Αγχος, που σχετίζεται με: το μη οικείο περιβάλλον και τον χωρισμό από οικεία πρόσωπα, την προβλεπόμενη απώλεια ελέγχου, τα αποτελέσματα από τη νάρκωση και τα διεγχειρητικά ευρήματα, τη μη κατανόηση των διαγνωστικών εξετάσεων και της προγραμματισμένης χειρουργικής επέμβασης, τους οικονομικούς παράγοντες που αφορούν τη νοσηλεία στο νοσοκομείο, τη πιθανή αμηχανία ή την απώλεια της αξιοπρέπειας από την επίδειξη του σώματος, τον κίνδυνο μετάδοσης νόσου από πιθανή μετάγγιση αίματος, την προβλεπόμενη στεναχώρια, δυσφορία, τους περιορισμούς και τις αλλαγές στο συνηθισμένο τρόπο ζωής και ρόλο, και τέλος την πιθανότητα θανάτου.
-Διαταραχές ύπνου, που σχετίζονται με φόβο, άγχος, τη διαδικασία προετοιμασίας του αρρώστου για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση και το μη οικείο περιβάλλον.
-Θλίψη για τις αναμενόμενες εξελίξεις, που σχετίζεται με τη δυνητική απώλεια ή μεταβολή σε κάποιο μέλος του σώματος και / ή στη συνήθη λειτουργία του σώματος.
-Έλλειμμα γνώσεων, όσον αφορά τη ρουτίνα του νοσοκομείου σχετικά με την εγχείρηση, την προετοιμασία, το τι θα αισθάνεται φυσιολογικά ο ασθενής μετά τη χειρουργική επέμβαση και αναισθησία καθώς και τη μετεγχειρητική φροντίδα.(1)

Παρόλα αυτά η εγχείρηση κάποιες φορές εκτός από θεραπευτικούς λόγους μπορεί να πραγματοποιηθεί για διαγνωστικούς, ακόμα και για ψυχολογικούς, δηλαδή ενώ μπορεί να μην έχει κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα η επέμβαση, αλλά ο ασθενής και μόνο με την πραγματοποίησή της είναι ένας παρηγορητικός παράγοντας και ανεβάζει την ψυχολογία του ασθενούς.
Δηλαδή:
-Οι θεραπευτικοί λόγοι διακρίνονται σε: αφαιρετική, επανορθωτική(πλαστική χειρουργική), αισθητική(διόρθωση γενετικών ελαττωματικών οργάνων)
-Διαγνωστικοί, όπως βιοψία, ερευνητική λαπαροτομία κλπ.
-Παρηγορητικοί

Επίσης, η επέμβαση γίνεται ανάλογα με το βαθμό αναγκαιότητας όπως:
-Υπερεπείγουσα (άμεση επέμβαση)
-Επείγουσα (συνεχή παρακολούθηση εντός 24-48 ώρες)
-Αναγκαία (προγραμματισμένη εντός ορισμένου χρόνου)
Η επέμβαση όπως θα αναφερθούμε και παρακάτω για να πραγματοποιηθεί χρειάζεται συνεννόηση μεταξύ του ασθενούς και της οικογένειας με τον ιατρό.

Προεγχειρητική Φροντίδα

Η προεγχειρητική νοσηλευτική φροντίδα του ασθενούς ξεκινάει λίγες ημέρες ή και εβδομάδες πριν από την επέμβαση και περατώνεται 12 ώρες πριν από αυτήν. Η νοσηλευτική φροντίδα που παρέχεται περιλαμβάνει και την ψυχολογική προετοιμασία σε περίπτωση προεγχειρητικών φόβων. Επίσης για να πραγματοποιηθεί η επέμβαση πρέπει να υπάρχει έγγραφη συγκατάθεση του αρρώστου ή εαν δεν είναι σε θέση ο ίδιος ο ασθενής- κάποιο μέλος της οικογένειας του.
Για να προχωρήσει η εγχείρηση πρέπει να γίνει μια μελέτη γενική του αρρώστου όπου περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία ώστε να οριστούν οι προβληματικοί ασθενείς:
1)Οι ηλικιωμένοι. Η ηλικία του αρρώστου μετριέται, όπως είναι γνωστό με την ηλικία των αγγείων του. Γι' αυτό τα κριτήρια ως προς την πραγματική χρονολογική ηλικία δεν πρέπει να είναι αυστηρά, εκείνο δε που μετράει για το αν μπορεί να χειρουργηθεί ένας άρρωστος ή όχι, είναι η βιολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Σήμερα με την πρόοδο στη νάρκωση και με τα τεχνικά μέσα που διαθέτουμε, η ηλικία δεν αποτελεί φραγμό για μια εγχείρηση. Ο κίνδυνος από μια μεγάλη σχετικά εγχείρηση για έναν άρρωστο που έχει υπερβεί το 60ο έτος της ηλικίας δεν αυξάνει ουσιωδώς εφόσον φυσικά δεν υπάρχουν προβλήματα καρδιοαγγειακά, από τους νεφρούς ή κάποια συστηματική νόσο, όπως π.χ. το σκληρόδερμα. Όμως, κάποιος βαθμός αρτηριοσκλήρυνσης και πνευμονικού εμφυσήματος πάντα υφίσταται. Γι' αυτό και η προεγχειρητική εκτίμηση είναι πιο λεπτομερής και δεν παραλείπει τον προσδιορισμό παραμέτρων που πληροφορούν για την εφεδρική ικανότητα των πνευμόνων, του μυοκαρδίου, των νεφρών ή του ήπατος. Κάθε παρέκκλιση από τις φυσιολογικές τιμές σημαίνει συναγερμό για τη διόρθωσή της. Η χορήγηση υγρών πρέπει να γίνεται με προσοχή, ώστε να μην υπερφορτωθεί η κυκλοφορία, με κίνδυνο να προκληθεί πνευμονικό οίδημα. Η μέτρηση της κεντρικής φλεβικής πίεσης αποτελεί την ασφαλιστική δικλείδα γι' αυτό. Επιβάλλεται επίσης η συνεχής παρακολούθηση εισερχόμενων και αποβαλλομένων, των ηλεκτρολυτών και του σωματικού βάρους. Επίσης πρέπει να έχουμε υπόψη ότι οι ηλικιωμένοι χρειάζονται μικρότερες δόσεις ναρκωτικών. Επειδή δε τα κατασταλτικά ή καταπραϋντικά μπορεί να προκαλέσουν ανησυχία ή διανοητική σύγχυση, πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή. Συνήθως η ατροπίνη ή η σκοπολαμίνη αρκούν για την προνάρκωση.
2)Οι παχύσαρκοι. Αποτελούν κακό χειρουργικό υπόστρωμα, αφού αυξάνουν οι τεχνικές δυσκολίες κατά την εγχείρηση και τη νάρκωση και ευκολότερα αναπτύσσουν λοιμώξεις και φλεγμονές ή θρομβοεμβολικά επεισόδια. Συνυπάρχοντα νοσήματα, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης ή η ουρική αρθρίτιδα, δεν είναι σπάνια σ' αυτούς. Για όλους αυτούς τους λόγους, καλό είναι να αναβάλλονται οι εκλεκτικές επεμβάσεις, ώστε ο άρρωστος να χάσει βάρος και να πλησιάσει κατά το δυνατό τις φυσιολογικές συνθήκες.
3)Θρέψη- υδατοηλεκτρολυτική ισορροπία. Η δίαιτα πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με τον άρρωστο. Υψηλής θερμιδικής απόδοσης για τους με βάρος κάτω του φυσιολογικού και χαμηλής θερμιδικής αξίας για τους παχύσαρκους. Γενικά, τροφή εύπεπτη και με μικρό υπόλειμμα. Επίσης, εφόσον ο άρρωστος είναι αφυδατωμένος, τα υγρά πρέπει να είναι άφθονα. Η αποκατάσταση δε της πρωτεϊνικής ισορροπίας και η χορήγηση βιταμίνης C θεωρούνται απαραίτητα για την καλή και ταχεία επούλωση των τραυμάτων.
4)Φάρμακα. Ο ιατρός αποφασίζει για την συνέχεια ή μη των φαρμάκων που παίρνει ο ασθενής.
Στη συνέχεια γίνονται κάποιες διαγνωστικές εξετάσεις. Οι εξετάσεις αυτές πρέπει να είναι πλήρης και συνίσταται στη λήψη ενός λεπτομερούς ιστορικού στη σχολαστική κλινική εξέταση και στην εκτέλεση όλων των απαραίτητων εργαστηριακών και παρακλινικών εξετάσεων. Οι εξετάσεις αυτές είναι:
-Ηλεκτροκαρδιογράφημα
-Ακτινογραφία θώρακα
-Γενική ούρων
-Γενική αίματος
-Ομάδα RHESUS
-Προθρομβίνη (APTT)
-Αυστραλιανό αντιγόνο (Ηπατίτιδα Β)
-Αφροδίσια (AIDS)
-Σάκχαρο (2)

ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΤΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ

Μια μέρα πριν την επέμβαση γίνεται ο καθαρτικός υποκλυσμός με τα διάφορα μέσα, η ετοιμασία του δέρματος δηλαδή αποτρίχωση-λουτρό, η διατροφή είναι πιο ελαφριά 6-8 ώρες πριν την επέμβαση καθώς επίσης ο ασθενής πρέπει να αναπαυτεί και να κοιμηθεί έτσι δίνεται ηρεμιστικό ή υπνωτικό.
Υποκλυσμός: πρέπει να προετοιμαστεί το έντερο για την εγχείρηση. Η προετοιμασία αυτή σκοπεί:
1. Στην κένωση και αποσυμφόρηση του εντέρου.
2. Στην ελάττωση του μικροβιακού πληθυσμού και στην προφύλαξη από τις λοιμώξεις.
3. Στη δυνατότητα καλής εκτέλεσης των εγχειρητικών μεθόδων που έχουν επιλεγεί και
4. Στη μείωση των μετεγχειρητικών επιπλοκών και στην επιτάχυνση της επούλωσης του τραύματος.
Υπάρχουν πολλά σχήματα για την προετοιμασία του εντέρου ανάλογα με την προτίμηση και την πείρα του χειρουργού. Ένα τέτοιο σχήμα όπως εφαρμόζεται στην Α' Χειρουργική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι το ακόλουθο:
1η ημέρα: Τροφή με χαμηλό υπόλειμμα.
Μια κάψουλα dulcolax στις 6 μ.μ.
2η ημέρα: Τροφή με χαμηλό υπόλειμμα.
Χορήγηση per os 30 ml (15 gr) διαλύματος 50% θειικής μαγνησίας στις 10
Π.μ., 2μ.μ. και 6μ.μ.
3η ημέρα: Δίαιτα υδαρής.
Χορήγηση 1 gr νεομυκίνης και 1 gr βάσης ερυθρομυκίνης per os στις 1μ.μ,
2μ.μ. και 11μ.μ.
Χορήγηση 30 ml θειικής μαγνησίας per os στις 10 π.μ. και 2μ.μ.
Όχι υποκλυσμός
Παρεντερική χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών εφόσον κρίνεται
Απαραίτητο.
4η ημέρα: εγχείρηση στις 8 π.μ.
Φυσικά εφόσον η εγχείρηση γίνει επειγόντως δεν είναι δυνατή η προετοιμασία του εντέρου σύμφωνα με το πιο πάνω σχήμα. Σ' αυτή την περίπτωση η επείγουσα προετοιμασία του εντέρου συνίσταται στη χορήγηση ενδοφλεβίως, μια ώρα πριν από την επέμβαση, 2 gr κεφοταξίμης και 500 mg μετρονιδαζόλης. Την αγωγή αυτή, ακολουθεί για το πρώτο και δεύτερο 24ωρο, μετά την επέμβαση, η χορήγηση ανά 8ωρο ενδοφλεβίως μιας κεφαλοσπορίνης τρίτης γενεάς όπως π.χ. 2 gr κεφοταξίμης (claforan) και 500 gr μετρονιδαζόλης. (3)
Επίσης ένα ακόμα δοκιμασμένο σχήμα προεγχειρητικής προετοιμασίας του εντέρου είναι και το εξής:
1η ημέρα: τροφή με χαμηλό υπόλειμμα, 1 δισκίο dulcolax τη 18:00 ώρα
2η ημέρα: τροφή με χαμηλό υπόλειμμα. Χορήγηση per os 30 ml (15gr) διαλύματος θειικής μαγνησίας τη 10:00, 14:00,18:00 ώρα
3η ημέρα: δίαιτα υδαρής. Χορήγηση 1,0 gr νεομυκίνης και 1,0 gr βάσης ερυθρομυ-
κίνης per os τη 13:00, 14:00, 23:00 ώρα. Χορήγηση 30 ml θειικής
μαγνησίας per os 10:00, 14:00. όχι υποκλυσμός. Παρεντερική χορήγηση
υγρών και ηλεκτρολυτών εφόσον κρίνεται απαραίτητη.
4η ημέρα: εγχείρηση την 08:00.
Αποτρίχωση: (περιγραφή διαδικασίας)
Πρώτα ενημερώνουμε τον ασθενή για το τι πρόκειται να κάνουμε. Τοποθετούμε το παραβάν και ανάλογα με το σημείο της επέμβασης κατεβάζουμε ή ανεβάζουμε τα κλινοσκεπάσματα. Στη συνέχεια φοράμε ποδονάρια σε περίπτωση που ετοιμάζουμε την ηβική χώρα και βάζουμε τετράγωνο και αδιάβροχο και φοράμε γάντια. Έπειτα κόβουμε τις μεγάλες τρίχες και σαπουνίζουμε την περιοχή. Με το ένα χέρι παίρνουμε την ξυριστική μηχανή και ξυρίζουμε προς την φορά των τριχών και με το άλλο παίρνουμε τη γάζα και τεντώνουμε το δέρμα. Ελέγχουμε αν έχουν κοπεί όλες οι τρίχες και το χνούδι. Σε περίπτωση αμυχής ενημερώνουμε τον γιατρό. Ξεπλένουμε το εγχειρητικό πεδίο και στεγνώνουμε. Τέλος με ωτίπς και αιθέρα ή βενζίνη καθαρίζουμε τον ομφαλό του αρρώστου τα νύχια και την υγιεινή στόματος και τακτοποιούμε τον ασθενή και το υλικό.

Έτσι λοιπόν, πριν από την εγχείρηση λαμβάνονται τα εξής μέτρα όπως αναφέραμε:
1. ειδοποιούνται ο άρρωστος και οι συγγενείς του για την ημέρα και ώρα που θα γίνει η εγχείρηση.
2. απαγορεύονται η στερεά τροφή 12 ώρες και τα υγρά 8 ώρες πριν από την εγχείρηση, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος εισρόφησης. Σε επείγουσες περιπτώσεις καλό είναι να γίνεται πλύση του στομάχου ή αναρρόφηση του γαστρικού περιεχομένου. Ειδικές οδηγίες δίνονται και μάλιστα γραπτώς για τους διαβητικούς και τα παιδία.
3. προετοιμασία του εντέρου. Γενικά, το άδειο έντερο προφυλάσσει από την ακράτεια κατά τη νάρκωση και από τη δυσφορία της μετεγχειρητικής διάτασης της κοιλίας. Οι υποκλυσμοί δεν είναι απαραίτητοι. Εκτός από περιπτώσεις εγχειρήσεων που αφορούν το κόλον, το ορθό ή την περιοχή του δακτυλίου ή αν περιμένει κανείς κάποια πάρεση του εντέρου από εγχειρήσεις κυρίως της κοιλίας. (2)

ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ

Το υλικό που θα χρειαστεί ένας νοσηλευτής όπου θα προετοιμάσει τον ασθενή για την εγχείρηση είναι:
-Κουβέρτα νοσηλείας (εάν υπάρχει)
-Ποδονάρια μιας χρήσεως σε ετοιμασία ηβικής χώρας
-Τετράγωνο αδιάβροχο ή απορροφητικό χαρτί
-Νεφροειδές ή χάρτινη σακούλα
-Μπολ για σαπουνάδα και χλιαρό νερό για ξέπλυμα, ψαλίδι και γάντια μιας χρήσεως
-Ξυριστική μηχανή ή αποτριχωτική κρέμα
-Γεμιστές γάζες


ΗΜΕΡΑ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ

Η τελική προετοιμασία, αμέσως πριν από την εγχείρηση περιλαμβάνει:
-Νηστεία. Τίποτα δεν λαμβάνεται από το στόμα
-Ταυτότητα μαζί με τον ασθενή για αποφυγή λάθους
-Λαμβάνονται τα ζωτικά σημεία
-Το ντύσιμο του αρρώστου με κατάλληλο βαμβακερό φόρεμα που καλύπτει τον κορμό και τα άνω άκρα και την κάλυψη της κεφαλής
-Την αφαίρεση των κοσμημάτων, γιατί μπορεί να προκαλέσουν εγκαύματα αν έρθουν σε επαφή με μεταλλικά τμήματα του χειρουργικού τραπεζιού, κατά τη λειτουργία της διαθερμίας
-Την αφαίρεση και φύλαξη της οδοντοστοιχίας, τεχνιτών μελών, φακοί επαφής, γυαλιά κλπ.
-Νύχια και χείλη καθαρίζονται γιατί είναι σημεία που γίνεται έλεγχος καλής οξυγόνωσης
-Την εξέταση του αρρώστου από τον αναισθησιολόγο ο οποίος δίνει γραπτές οδηγίες που αφορούν στην προνάρκωση.
-Την κένωση της ουροδόχου κύστης, στην ανάγκη με καθετήρα. Έτσι αποφεύγεται ο τραυματισμός της σε εγχειρήσεις της κάτω κοιλίας και της πυέλου, η ακράτεια κατά την εγχείρηση και η ανησυχία κατά την άμεση μετεγχειρητική περίοδο.
-Προεγχειρητικό δελτίο. Ο νοσηλευτής συμπληρώνει όλα τα στοιχεία στο προεγχειρητικό δελτίο, και τέλος
-Μεταφορά αρρώστου στο χειρουργείο.

Τέλος, καλό είναι, πριν από τη μεταφορά του αρρώστου στο χειρουργείο, να τοποθετείται σ' αυτόν μια μικρή ταμπελίτσα στην οποία αναγράφονται:

-το ονοματεπώνυμο
-η ηλικία
-η κλινική στην οποία νοσηλεύεται ο άρρωστος
-η εγχείρηση που πρόκειται να γίνει
-η προνάρκωση που έχει δοθεί
Η μεταφορά γίνεται με προσοχή και ο πλήρης φάκελος του αρρώστου με το ιστορικό, τις εργαστηριακές εξετάσεις, τις ακτινογραφίες κλπ. Τον συνοδεύει στο χειρουργείο.


ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

-ΛΟΥΤΡΟ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ ΔΟΘΗΚΕ
-ΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΟ ΠΕΔΙΟ ΕΤΟΙΜΑΣΘΗΚΕ
-Θ.Σ.Α. ΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΚΑΙ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ
-ΟΔΟΝΤΟΣΤΟΙΧΙΕΣ ΑΦΑΙΡΕΘΗΚΑΝ
-ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ, ΦΟΥΡΚΕΤΕΣ, ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΑ, ΒΕΡΝΙΚΙ ΝΥΧΙΩΝ ΑΦΑΙΡΕΘΗΚΑΝ
-ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ ΑΦΑΙΡΕΘΗΚΕ
-Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΦΕΡΕΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
-Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΦΕΡΕΙ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟΥ
-ΠΡΟΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΟΥΡΗΣΗ Ή ΚΑΘΕΤΗΡΙΑΣΜΟΣ
-ΠΡΟΝΑΡΚΩΣΗ ΔΟΘΗΚΕ
-Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ
-ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ
-ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΟΔΕΥΟΥΝ ΤΟΝ ΑΣΘΕΝΗ
-ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΗΨΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ
-ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΗ

Υπογραφή νοσηλευτή

ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ

Ο ασθενής αναγνωρίσθηκε και παραλήφθηκε
Το χειρουργικό πεδίο ελέγχθηκε


Υπογραφή νοσηλευτή χειρ/ου

ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΦΟΡΕΙΟΥ

Η μεταφορά του ασθενούς από και προς το χειρουργείο γίνεται με το φορείο. Πρώτα γίνεται η προετοιμασία του φορείου και ο νοσηλευτής πρέπει να έχει δυο σεντόνια, μια κουβέρτα εάν χρειάζεται, παραμάνες και μαξιλάρι με μαξιλαροθήκη.
Αν υπάρχει ειδικό παπλωματάκι θα χρειασθούμε οπωσδήποτε καθαρά σεντόνια.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ακινητοποιούμε τα stopper στις ρόδες του φορείου. Στρώνουμε το ένα σεντόνι στο φορείο.
(ετοιμασία παπλώματος)
Ανοίγουμε το πανωσέντονο ανάποδα επάνω στο φορείο, με το φαρδύτερο στρίφωμα προς το κεφάλι. Τοποθετούμε την κουβέρτα διπλωμένη στα δύο, διπλώνουμε το τμήμα που περισσεύει στα πόδια. Αναδιπλώνουμε το περίσσιο σεντόνι επάνω στην κουβέρτα, πρώτα κατά μήκος (δεξιά και αριστερά) και στη συνέχεια κατά πλάτος (πάνω κάτω). Στις 4 γωνίες γυρίζουμε λίγο προς τα μέσα το σεντόνι σχηματίζοντας γωνίες 45ο . Στερεώνουμε με παραμάνες με το άνοιγμα προς τα πόδια.


ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΟ ΚΡΕΒΑΤΙ

Για την προετοιμασία του χειρουργικού κρεβατιού ο νοσηλευτής χρειάζεται:
1. τετράγωνο αδιάβροχο
2. αδιάβροχο και τετράγωνο κεφαλής για εμετούς
3. χειρουργικό πουκάμισο
4. νεφροειδές, χαρτοβάμβακο, χαρτοσακούλα για τα άχρηστα
5. ποτήρι με νερό και σπάτουλα με βαμβάκι
6. θερμοφόρα
7. ουροσυλέκτης

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε το απλό κρεβάτι. Τοποθετούμε τετράγωνο αδιάβροχο ή απορροφητικό χαρτί στο επάνω μέρος του κρεβατιού. Στη συνέχεια στρώνουμε το επάνω σεντόνι χωρίς πιέτα και γωνίες. Βάζουμε επάνω κουβέρτα και αν χρειάζεται και το κάλυμμα. Αναδιπλώνουμε τα κλινοσκεπάσματα πλάγια. Ετοιμάζουμε τα μαξιλάρια και τα τοποθετούμε ανάλογα με την περίπτωση. Ετοιμάζουμε το κομοδίνο, νεφροειδές, χαρτοβάμβακο, ποτήρι με σπάτουλα και νερό. Εξασφαλίζουμε κοντά στο κρεβάτι, ανάλογα με το είδος της επέμβασης, στυλό ορού, πλαίσιο παροχέτευσης, αναρροφητήρα, συσκευή οξυγόνου κ.α.

Ο ασθενής αφού τοποθετηθεί στη σωστή θέση που πρέπει να έχει στο χειρουργικό κρεβάτι και αφού έχει πραγματοποιηθεί επιτυχώς η επέμβαση ο ασθενής μεταφέρετε στην αίθουσα ανάνηψης και στη συνέχεια στο θάλαμό του όπου του παρέχονται οι απαραίτητες φροντίδες.



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1) Σέχα. Παθολογική και Χειρουργική νοσηλευτική φροντίδα. Νοσηλευτική φροντίδα του χειρουργικού ασθενούς. 3η έκδοση. Εκδόσεις Λαγός. Αθήνα 1996. σελ.108-112
2) Σουμίλας Γρηγόριος. Χειρουργική. Προεγχειρητική και μετεγχειρητική φροντίδα του χειρουργικού αρρώστου.2η έκδοση. Τόμος Α'. εκδόσεις Λίτσας. Αθήνα 1990. σελ 83-88
3) Σουμίλας Γρηγόριος. Χειρουργική. Η προετοιμασία του αρρώστου. 2η έκδοση. Τόμος Β'. εκδόσεις Λίτσας. Αθήνα 1990. σελ 115-116
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. http://ec.europa.eu/health-eu/health_problems/hiv_aids/io_el.htm

2. KEN MAYER, M.D., HANK PIZER.AIDS.ΕΔΟΣΕΙΣ ΦΛΩΡΟΣ. ΑΘΗΝΑ 1987.ΣΕΛ:11-16, 43-55, 62-66

3. ΜΠΑΛΑΜΑΤΣΗΣ Α, ΠΑΥΛΙΔΗΣ Γ, ΧΗΝΙΑΔΗΣ Δ. ΙΑΤΡΙΚΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ. ΑΘΗΝΑ.ΣΕΛ:120

4. MIRKO D. GRMEK. ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΪΤΖ.ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΗ.1992.ΣΕΛ: 120-124

5. ΡΑΧΜΑΝΙΔΟΥΜ, ΔΟΞΑΝΙΔΗΣ Ε. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ. ΑΘΗΝΑ.ΣΕΛ: 69