Φόρτωση ...

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΛΑΡΙΣΗΣ & ΤΥΡΝΑΒΟΥ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΛΑΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΥΡΝΑΒΟΥ

 

 

Η ΧΑΡΙΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ!

Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΝΑ ΑΣΦΑΛΙΖΕΙ

ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΦΘΑΝΕΙ

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

«Απολυτίκον»
Ήχος α’  (Της ερήμου πολίτης)

Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον, εργασαμένη φερώνυμε, την ομώνυμον σου Πίστην εις κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευή Αθληφόρε, όθεν προχέεις ιάματα, και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών.

Μεγαλυνάρια Αγίας Παρασκευής

Αίτησαι ειρήνην παρά Θεού, ψυχών σωτηρίαν, και κινδύνων απαλλαγή, θεία Αθληφόρε, Παρασκευή, ευχαίς σου, τοις πίστει ευφημούσι σε και γεραίρουσι.

Πορφυράν εξ αίματος την στολήν, συ περικειμένη, και το στέμμα εν κορυφή, έχουσα ώ Μάρτυς, και την της Παρθενίας, κατέχουσα λαμπάδα ημών μνημόνευε.

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

ΚΑΙ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΥΓΕΙΑ

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος

και Μεγαλοπόλεως  κ.Ιερεμία

27 Ιουλίου 2014

1. Σήμερα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ μεγαλομάρτυρος ἁγίου Παντελεήμονος, τοῦ ἰαματικοῦ. Θά χρειαζόταν ὥρα πολλή γιά νά διηγηθεῖ κανείς ὁλόκληρο τόν βίο καί τά λαμπρά θαύματα τοῦ ἁγίου αὐτοῦ. Ὀλίγα μόνο θά σᾶς πῶ, ὅσα μπορεῖ κανείς νά πεῖ σέ ἕνα σύντομο λειτουργικό κήρυγμα. Ὁ ἅγιος Παντελεήμων, ἀγαπητοί μου, ἦταν ἰατρός στήν ἰδιότητα. Ἀπό κάθε ἐπάγγελμα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς ἔχουμε ἁγίους: Καί ἀπό διδασκάλους καί ἀπό δικαστές καί ἀπό μαγείρους καί ἀπό κηπουρούς καί γενικά λέγουμε ὅτι καμμιά τίμια ἀσχολία δέν ἐμποδίζει τόν ἄνθρωπο νά ἁγιάσει. Ἔτσι λοιπόν ὁ ἅγιός μας, ὁ ἅγιος Παντελεήμονας, ἦταν ἰατρός. Εἰδικά γιά τόν ἰατρό ἔχουμε ἐντολή ἀπό τήν ἴδια τήν Ἁγία Γραφή νά τόν τιμοῦμε, γιατί ὁ Θεός εἶναι πού φωτίζει τούς ἰατρούς νά βρίσκουν φάρμακα ἀπό τήν γῆ, γιά νά θεραπεύονται οἱ ἀσθένειες: «Τίμα ἰατρόν... – λέγει ἡ Σοφία Σειράχ – καί γάρ αὐτόν ἔκτισε Κύριος. Ἐπιστήμη ἰατροῦ ἀνυψώσει κεφαλήν αὐτοῦ καί ἔναντι μεγιστάνων θαυμασθήσεται. Κύριος ἔκτισεν ἐκ γῆς φάρμακα» (38,1-4).

Μέ τήν ἰατρική του σοφία λοιπόν, ἀλλά ἰδιαίτερα μέ τήν φώτιση τοῦ Θεοῦ, ὁ ἅγιος Παντελεήμων θεράπευε πολλούς ἀσθενείς καί μάλιστα θεράπευε δύσκολες περιπτώσεις ἀσθενῶν, πού οἱ ἄλλοι ἰατροί δέν μποροῦσαν νά τίς θεραπεύσουν. Ἀλλά αὐτό πού πρέπει νά μᾶς κάνει μεγάλη ἐντύπωση εἶναι ὅτι ὁ ἰατρός Παντελεήμων ἐξασκοῦσε τό ἔργο του χωρίς νά ζητάει ἀμοιβή. Ἦταν καί αὐτός ἀνάργυρος. Ὁ ἴδιος ἀναζητοῦσε περιπτώσεις ἀσθενῶν, καί μάλιστα φτωχῶν ἀσθενῶν, γιά νά προσφέρει σ᾽ αὐτούς χωρίς ἀμοιβή τήν θεραπεία τους. Εἶχε πολλή ἀγάπη, πολύ ἔλεος! Γι᾽ αὐτό καί ἐνῶ πρῶτα τό ὄνομά του ἦταν Παντελέων, ὅμως ἔπειτα, γιά τήν πολλή του ἀγάπη, γιά τήν πολλή του ἐλεημοσύνη, τόν ὀνόμασαν «Παντελεήμονα»!

2. Ἀλλ᾽ ἐνῶ, ἀγαπητοί μου, ὁ ἅγιος ἦταν ἰατρός καί ὄχι ἱερωμένος, ἐνῶ εἶχε τόσο πολύ ἐργασία, γιατί ὅλοι ἔτρεχαν σ᾽ αὐτόν γιά θεραπεία, ὅμως πάντοτε, ὅλη τήν ἡμέρα καί σέ κάθε στιγμή τῆς ἡμέρας ἔνοιωθε τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ καί ζοῦσε κατά τό ἅγιο θέλημά Του. Μέσα του, στήν ψυχή καί τήν καρδιά του, εἶχε τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ἀπό ποῦ ἔμαθε τόν Χριστό ὁ ἅγιος Παντελεήμων; Τόν ἔμαθε ἀπό τόν πνευματικό του πατέρα, τόν ἅγιο μάρτυρα Ἑρμόλαο, τόν ὁποῖο χθές ἑόρτασε ἡ Ἐκκλησία μας. Ἦταν δεμένος πολύ μέ τόν πνευματικό του ὁ ἅγιος Παντελεήμων, ἀλλά καί ὁ πνευματικός του ἦταν δεμένος πολύ μέ αὐτόν. Καί ἔτσι πρέπει νά γίνεται, γιατί στήν ὀρθόδοξη παράδοση ἡ ἀναγέννηση τῆς ψυχῆς καί ἡ πρόοδός της συνδέεται μέ τόν πνευματικό πατέρα, μέ τόν ἀββᾶ, πού λένε τά ἀσκητικά κείμενα. Γιά τό πόσο εἶναι ὑψηλή ἡ ἔννοια τοῦ πνευματικοῦ πατέρα, διαβάζουμε στόν βίο τοῦ ἁγίου Παντελεήμονα τό ἑξῆς: Ὅταν ἔφεραν τόν ἅγιο στόν εἰδωλολάτρη βασιλιᾶ Μαξιμιανό καί αὐτός τόν ἀνέκρινε γιά τήν πίστη του καί τόν ἀπειλοῦσε μέ μαρτύρια, ἐμφανίστηκε στόν ἅγιο Παντελεήμονα ὁ Χριστός, γιά νά τόν ἐνδυναμώσει. Ἀλλά ὁ Χριστός, λέει τό ἱερό Συναξάριο, τοῦ ἐμφανίστηκε μέ τήν μορφή τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα, τοῦ ἁγίου Ἑρμολάου. Καί ὅταν πάλι πέταξαν τόν ἅγιο σέ βρασμένο μόλυβδο καί στήν θάλασσα ἔπειτα, ὁ ἅγιος ἔβλεπε ὅτι μαζί του, στόν καυτό μόλυβδο καί στήν θάλασσα, εἶναι καί ὁ πνευματικός του πατέρας. – Ἄς διδαχθοῦμε, ἀδελφοί μου χριστιανοί, ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγίου τήν ἀγάπη, τήν ὁποία αὐτός μέ πολλή θυσία πρόσφερε στούς πονεμένους ἀδελφούς, καί τόν σύνδεσμό του μέ τόν πνευματικό του πατέρα, στόν ὁποῖον ὄφειλε τήν στερεά του πίστη στόν Χριστό, γιά τήν ὁποία, μέ συνοδό, ὅπως εἴπαμε, τόν πνευματικό του, ἔφτασε μέχρι τό μαρτύριο.

3. Ἀλλά κάτι ἄλλο μέ τήν εὐκαιρία τοῦ σήμερα ἑορταζομένου ἁγίου Παντελεήμονα θέλω νά σᾶς πῶ, ἀδελφοί μου. Ὁ ἅγιος, εἴπαμε, ἦταν ἰατρός. Τήν θεολογία μας καί τήν ποιμαντική μας οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας τήν παραλληλίζουν μέ τήν ἰατρική ἐπιστήμη. Νά πῶς γίνεται αὐτό: Ὁ Θεός ἔπλασε τόν ἄνθρωπο ὑγιῆ, κοσμημένο δηλαδή μέ ἀρετές. Ἀλλά ἡ ἁμαρτία τόν παραπλάνησε καί τόν ἔκανε νά ἁμαρτήσει. Αὐτό στά ἱερά μας βιβλία λέγεται ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀρρώστησε. Ἠσθένησε ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, γιατί αὐτός εἶναι πού παραπλανήθηκε καί ἀποκόπηκε ἀπό τόν Θεό. Ὁ Θεός ὅμως εἶναι ἀγάπη, εἶναι ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ, καί δέν θέλει τό πλάσμα του ὁ ἄνθρωπος νά ζεῖ ἀρρωστημένος, ἀποκομμένος δηλαδή ἀπό Αὐτόν. Γι᾽ αὐτό ἔκανε ἕνα Νοσοκομεῖο καί μέσα σ᾽ αὐτό ἔβαλε ἰατρούς, πού ἔχουν θεραπευτικά φάρμακα, γιά νά θεραπεύονται οἱ ψυχές τῶν ἀνθρώπων. Τό Νοσοκομεῖο αὐτό, ἀδελφοί μου, στό ὁποῖο ὅλοι πρέπει νά μποῦμε γιά νά θεραπευτοῦμε, γιατί ὅλοι μας εἴμαστε ἁμαρτωλοί, τό Νοσοκομεῖο αὐτό, λέγω, εἶναι ἡ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. Τήν τάξη καί τήν θέση τῶν ἰατρῶν τήν ἔχουμε ἐμεῖς οἱ ἱερεῖς καί ἀρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι, ἐννοεῖται, πρέπει νά ξέρουμε ἐμπειρικά ἀπό τόν ἑαυτό μας πῶς θεραπεύεται ἡ ψυχή καί πρέπει νά γνωρίζουμε τά φάρμακα θεραπείας γιά κάθε ψυχική ἀρρώστια. Εἶναι μία τέχνη αὐτό, εἶναι μία θεία ἐπιστήμη. Τήν ἐπιστήμη αὐτή τήν ξέρουν καλά οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας. Καί αὐτοί, σάν ἄνθρωποι, ἔφεραν μέσα τους τό πταῖσμα τοῦ Ἀδάμ. Ἀλλά μέσα στήν Ἐκκλησία, τό θεῖο αὐτό Ἰατρεῖο, ἔπαιρναν, μέ τήν συμβουλή καί καθοδηγία τοῦ πνευματικοῦ τους ἰατροῦ καί αὐτοί, τά φάρμακα θεραπείας τους καί ἔγιναν ὑγιεῖς. Τά ἔπαιρναν τά φάρμακά τους, ἐπειδή ἦταν ταπεινοί καί ἔνοιωθαν τόν ἑαυτό τους ὡς ἁμαρτωλό, ὡς ἄρρωστο δηλαδή. Ἔτσι ἀπέκτησαν σταθερή ὑγεία, σταθερή δηλαδή πορεία πρός τόν Θεό. Αὐτοί εἶναι οἱ ἅγιοι, ἀδελφοί μου. Ἀφοῦ πέρασαν τό στάδιο θεραπείας τους, τῆς ἄσκησής τους δηλαδή καί τοῦ ἀγώνα τους γιά τόν καθαρμό τῆς ψυχῆς τους, λάμπουν τώρα ἀπό ὑγεία. Κοιτᾶξτε τά εἰκονίσματά τους ἐδῶ στήν Ἐκκλησία! Κοιτᾶξτε ὀμορφιές, κοιτᾶξτε φωτοστέφανα καί λαμπρές μορφές. Εἶναι ἡ δόξα πού γεύονται στόν οὐρανό. Χριστιανοί μου, ὁ Παντελεήμων Χριστός μᾶς καλεῖ στό ἰατρεῖο Του, τήν ἁγία Του Ἐκκλησία, γιά νά μᾶς θεραπεύσει. Μή λέμε, ὅπως λένε πολλοί, «δέν ἔχω τίποτα» καί «δέν ἔχω τίποτα». Ἔχουμε πολλά καρκινώματα μέσα μας – τά ἁμαρτωλά μας πάθη ἐννοῶ. Ὅλοι μας πρέπει νά πάρουμε τά «φαρμακάκια» μας, γιά νά βροῦμε τήν ψυχική μας ὑγεία καί νά ἀπολαύσουμε τήν δόξα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Ἕνας ἄρρωστος πού πονάει δέν μπορεῖ νά ἀπολαύσει εὐχάριστα ἕνα ὡραῖο ἄκουσμα καί θέαμα. Καί ὅταν λοιπόν εἶναι ἀρρωστημένη ἡ ψυχή μας ἀπό τά ψυχικά πάθη, δέν θά μποροῦμε νά ἀντέξουμε τήν λαμπρότητα καί τίς χαρές τοῦ Παραδείσου. Γιατί αὐτές οἱ χαρές εἶναι γιά τούς καθαρούς, εἶναι γιά τούς πνευματικά ὑγιεῖς.

 

4. Σᾶς εὔχομαι, ἀγαπητοί μου, τήν ὑγεία σας, καί τήν σωματική, ἀλλά καί τήν πνευματική σας ὑγεία. Ἄς βοηθήσει καί γιά τίς δύο ὑγεῖες ὁ ἅγιος Παντελεήμων, πού ἑορτάζουμε σήμερα. Τέλος, σᾶς δίνω μία προσευχή, πού βρῆκα γραμμένη σέ ἕνα λειτουργικό βιβλίο. Στήν προσευχή αὐτή ὁ ἁμαρτωλός ὀνομάζει τόν ἑαυτό του «παν­τλήμονα», πολύ δυστυχισμένο δηλαδή. Ἀλλά θαρρεύει καί καταφεύγει στόν παντελεήμονα Χριστό, στόν Ὁποῖο ὁμολογεῖ τήν ἁμαρτία του καί τόν παρακαλεῖ νά ἔχει καλά τέλη. Λέγει ἀκριβῶς ἡ προσευχή: «Τέλος ἀγαθόν, Χριστέ Παντελεῆμον, δός μοι δέομαι του βίου ὁ παντλήμων· εἰς Σέ γάρ θαρρῶ ἀδιστάκτῳ καρδίᾳ, εἰ καί ἥμαρτον ἐν γνώσει καί ἀγνοίᾳ».

 

Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιγνάτιος συγχαίρει και ευλογεί όλα τα μέλη του Εμπορικού Συλλόγου και του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Λαρίσης και τους ευχαριστεί θερμά για την πρωτοβουλία και την ιστορική απόφασή τους να τηρήσουν την αργία της Κυριακής και να μην ανοίξουν τα καταστήματά τους την ημέρα αυτή, κατά την οποία όλοι μας πρέπει να την αφιερώνουμε στον εκκλησιασμό και στην προσευχή.

Στις δύσκολες εποχές που ζούμε, αποτελεί πραγματική Ομολογία Πίστεως για τους Χριστιανούς να διαφυλάσσουν ως κόρην οφθαλμού την αργία της Κυριακής, της ημέρας του Κυρίου.

 

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.Ιγνάτιος προσεύχεται ο Κύριος να ενισχύει όλους τους Εμπόρους, τους υπαλλήλους και τις οικογένειές τους, καθώς και τα έργα τους.

 

 

KΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ Π.ΜΩΥΣΗ!

 

 

«ΕΙΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΑΙΩΝΙΟΝ…»

 

Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ ΕΝΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ…ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΜΑΣ!

Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

(+) Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου

Μεγάλες φυσικές καταστροφές με τεράστιες δυσμενείς οικολογικές συνέπειες, με πολλούς θανάτους, δημιουργούν ανησυχία, φόβο και αγωνία. Κάποιοι μιλούν για “σημεία των καιρών” και για “το τέλος του κόσμου”. Κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν ζούμε σε μία δύσκολη εποχή και ότι δεν χρειάζεται μεγάλη εγρήγορση. Ο κόσμος πέρασε και άλλες δύσκολες καταστάσεις.

Το τέλος του κόσμου κάποτε θα έλθει. Δεν μπορούμε να το ορίσουμε εμείς. Κανείς δεν γνωρίζει πότε θα έλθει. Σε κανέναν ποτέ δεν αποκαλύφθηκε από το Θεό. Η ερμηνεία των “σημείων των καιρών” είναι δύσκολη και δεν είναι έργο του κάθε ευφάνταστου θρησκόληπτου και φανατικού.

Για τις τραγωδίες του κόσμου δεν ευθύνεται ο Θεός. Ο Θεός δεν είναι τιμωρός, εκδικητικός, φθονερός και σαδιστής. Για ορισμένα κακά ευθύνεται ο άνθρωπος, που έκανε κακή χρήση της ελευθερίας του. Ακόμη και για κάποια δυσμενή καιρικά φαινόμενα, λέγουν οι επιστήμονες, ευθύνονται οι άνθρωποι με την κατάχρηση και παράχρηση, την υπερκατανάλωση, τον πλεονασμό και κορεσμό, τη σπατάλη, την ασυδοσία και την απροσεξία.

Είναι γεγονός πως οι πόλεις έχουν γίνει αφιλόξενες, κουραστικές, παγερές και ξένες. Κλοπές, εγκλήματα, θόρυβος, ταραχή, ανταγωνισμός, ασυνεννοησία, άγχος, ανεργία, ταλαιπωρία.

Η μόλυνση του περιβάλλοντος έχει περάσει στα μάτια και τις καρδιές των ανθρώπων. Καχυποψία, υστεροβουλία, πονηρία, ζηλοφθονία, ασέβεια και κακεντρέχεια δυστυχώς επικρατεί.

Η ηθική ποδοπατιέται. Η πολλή ελευθερία έδωσε ασυδοσία. Ο νους του ανθρώπου έχει σκοτιστεί από το συνεχές και ασταμάτητο κυνηγητό της σάρκας, του χρήματος και της δόξας.

Όραμα του νεοέλληνα έγινε η υπεραφθονία, ο υπερκαταναλωτισμός, ο ευδαιμονισμός. Να περνάμε καλά σήμερα και τίποτε άλλο. Με τη συσκότιση της λογικής και την αποχαύνωση του κόσμου έρχεται μία πρόγευση της κόλασης.

Ο άνθρωπος αυταπατάται με το να νομίζει πως κάνοντας ό,τι θέλει ότι είναι και τέλεια ελεύθερος. Κάποιοι τον ξεγέλασαν με νόθες υποσχέσεις και φαντάζεται ότι είναι πράγματι ελεύθερος δίχως αρχές, ηθική και όρια. Ελευθερία είναι να επιλέγεις όχι απλά το καλό, πάντα το καλύτερο, και να πορεύεσαι προς την αλήθεια και την τελειότητα και όχι συνεχώς να παρασύρεται από το εύκολο κακό. Κάποιοι επιτήδειοι κατάφεραν να πείσουν τους πολλούς ότι είναι ελεύθεροι… Υπάρχουν όμως και σήμερα αυτοί που δεν αγάπησαν το σκοτάδι και που είναι πραγματικά ελεύθεροι και ας αποτελούν μειοψηφία. Πολλοί δυστυχώς έχουν παρασυρθεί από το ωραία τυλιγμένο δώρο της “ελευθερίας” και ενώ έχουν χάσει τον πόλεμο κατά του κακού συνεχίζουν να νομίζουν ότι είναι νικητές.

Φθάσαμε μάλιστα στο σημείο να θεωρούνται όσοι αντιστέκονται σε αυτήν την επικίνδυνη κατρακύλα της διαφθοράς οπισθοδρομικοί, καθυστερημένοι και καταπατητές της ελευθερίας των “ελευθέρων”. Σήμερα χάρη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών λησμονούνται οι ηθικές αξίες. Είναι σπάνιο να υπερασπίζεται το ιερό και ωραίο, το ηθικό και αληθινό και σύνηθες φαινόμενο είναι να ειρωνεύεται και σπιλώνεται ότι το καθαρό και όσιο. Οι νέοι με τη συναρπαστική γοητεία αυτής της “ελευθερίας” παγιδεύονται στον πανσεξουαλισμό, τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και λοιπά. Ύψιστος σκοπός της ζωής τίθεται η καλοπέραση, η εύκολη ζωή, η διασκέδαση και αυτό ονομάζεται ευτυχία.

Τα ποσοστά ευθύνης για τη δυσκολία των καιρών δεν ανήκουν μόνο στους ηγέτες αλλά και στον καθένα μας, όταν επιλέγουμε έναν τρόπο ζωής “ελεύθερο” εύκολο, ανίερο, πρόχειρο, μέτριο, επιπόλαιο. Αξίζει κανείς να αντισταθεί στο ρεύμα που κατηφορίζει στη ρηχότητα. Οι νέοι είναι πλασμένοι για ανώτερα ιδανικά. Όλοι αξίζουμε μία καλύτερη τύχη. Έχουμε λησμονημένες δυνάμεις, ας τις επανενεργοποιήσουμε. Ο θερμός Αύγουστος θα δροσίσει.

 

 

«Ἀγαπῶ πολὺ τὴ γλώσσα μου

τὴν Ἑλληνίδα.»

(+) π.Μωυσέως Αγιορείτου

imgres1

 

Σὲ μία περίοδο κρίσεως, ἐπικρίσεως καὶ κατακρίσεως, πτώσεων, καταπτώσεων, ἐπιπτώσεων καὶ ἐκπτώσεων, ζάλης, παραζάλης, πάλης κι αἰθάλης πάσχει ἡ μοναδικὴ λαλιά μας, ἡ ἐγχώρια πλούσια γλώσσα. Μαζί της μπορεῖς νὰ πεῖς καὶ νὰ ἐκφράσεις τὰ πιὸ δύσκολα, τὰ πιὸ κούφια, τὰ πιὸ ὑψηλά. Ὅπως λέει o ποιητὴς Ὀδυσσέας Ἐλύτης, ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα εἶναι ἡ πιὸ παλιὰ καὶ ἡ ...πιὸ πλούσια του κόσμου.

Στὰ ἑλληνικὰ μπορεῖς νὰ ἐκφράσεις τὰ πιὸ λεπτά, τὰ πιὸ τέλεια νοήματα τῆς θεολογίας, τῆς φιλοσοφίας, τῆς ποιήσεως. Νὰ ἀποδώσεις ἰδέες, στοχασμούς, σκέψεις, ἔννοιες, μεγάλες, εὐγενικές, ἱερὲς καὶ ὡραῖες. Ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα ἐκφράζει περίτεχνα τὸ μεράκι, τὸν καημό, τὸν πόθο τοῦ τεχνίτη, τοῦ καλλιτέχνη, τοῦ ἥρωα, τοῦ Ἁγίου. Συντίθεται ἡ ἀρχοντιὰ καὶ ἡ ταπεινότητα, ἡ μεγαλοπρέπεια καὶ ἡ σεμνότητα, ἡ φιλοκαλία. Ἡ χαρμολύπη, ἡ νηφαλιότητα, ὁ γλυκασμὸς καὶ ἡ λύτρωση. Δὲν εἶναι ἐφάμαρτη ὑπερηφάνεια ἡ ἀγάπη τῆς γλώσσας μας, τῆς πατρίδος μας, τῆς πονεμένης καὶ προδομένης. Προδόθηκε καὶ ἡ γλώσσα ἀπὸ συνεχεῖς ξενικοὺς ὅρους, ποὺ δυστυχῶς καθιερώνονται στὰ παιδιά. Τὸ ὕδωρ, ὁ ἄρτος, ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ θάλασσα ὀνομάζονται ἐδῶ καὶ τρεῖς χιλιάδες χρόνια τὸ ἴδιο. Ὅπως τὰ ἔλεγε ὁ Ὅμηρος. Ἡ γλώσσα μεταφέρει νόημα, ἱστορία, ἦθος καὶ χάρη.

Εἶναι πολὺ σημαντικὸ νὰ μπορεῖς νὰ ἐκφράζεις μὲ τὴ γλώσσα σου ὅλες τὶς σκέψεις σου. Δυστυχῶς οἱ Νεοέλληνες δὲν διαβάζουν καὶ γι’αὐτὸ ἡ γλώσσα τοὺς εἶναι πολὺ φτωχή. Οἱ νέοι μας πάσχουν ἀπὸ φοβερὴ λεξιπενία. Ἡ πάλη μὲ τὴ γλώσσα εἶναι ἄγνωστη ἀκόμη καὶ σὲ εἰδήμονες. Ἡ τέλεια ἔκφραση θέλει βαθιὰ γνώση τῆς γλώσσας, κρίση, λίχνισμα, μελέτη, ὀρθὴ ἐπιλογή. Λόγια παχιά, στομφώδη, βερμπαλιστικά, βαρύγδουπα, δὲν ἀγγίζουν τὶς καρδιές. Στὰ ἑξήντα μου χρόνια ἔγραψα καὶ εἶπα πολλά. Δὲν γκρινιάζω ἂν ἦταν ὅλα καλά, προσπάθησα ὅμως νὰ εἶναι σωστὰ ἑλληνικά. Ἀγαπῶ τὴ γλώσσα μου. Δὲν ἔμαθα ἄλλη γλώσσα. Δὲν ἔμαθα οὔτε γραφομηχανὴ οὔτε ἠλεκτρονικὸ ὑπολογιστή. Ἤθελα νὰ τὴ γράφω στὴ γλώσσα μου, νὰ ὀρθογραφῶ, νὰ καθαρογράφω, νὰ ἀγγίζω τὸ μελάνι. Δὲν μπορῶ νὰ πῶ ὅτι δὲν ἀγαπῶ νὰ μιλῶ καὶ νὰ γράφω. Ἔχω γράψει χιλιάδες χιλιάδων σελίδες. Ἀγαπῶ πολὺ τὴ γλώσσα μου τὴν Ἑλληνίδα. Καὶ μάλιστα τὴν πολυτονικὴ γλώσσα.

Ἡ ἀγάπη στὴ γλώσσα εἶναι ἱερή. Πιστεύω στὴ δύναμη τῆς γλώσσας. Μπορεῖ νὰ ἐπηρεάζει, νὰ κρίνει, νὰ σχολιάζει, νὰ νουθετεῖ θετικὰ καὶ ὠφέλιμα. Ὅσο ἀκόμη ζήσω, δὲν θὰ πάψω νὰ μιλῶ καὶ νὰ γράφω. Ὅσο θὰ ’χω τὰ λογικά μου. Ἐμένα αὐτὴ εἶναι ἡ δουλειά μου. Μεροκαματιάρης τοῦ λόγου. Μήν, παρακαλῶ, παραποιεῖτε τὴ γλώσσα μας, μὴ τὴ νοθεύετε καὶ μὴ τὴ λησμονᾶτε. Μὲ τὴ γλώσσα δὲν ἐπικοινωνοῦμε ἁπλὰ γιὰ νὰ συνεννοηθοῦμε, ἀλλὰ ἑνώνουμε τὶς ψυχές μας. Χαίρομαι ποὺ μιλῶ καὶ γράφω. Συγχωρέστε μέ. Εὐχαριστῶ ποὺ μὲ διαβάζετε καὶ μοῦ γράφετε. Ἡ γλώσσα εἶναι σταυρὸς πολύτιμο φυλαχτό, βάλσαμο καὶ ἁγιονέρι.

 

 

¨ ΕΝΑ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ

Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΡΙΣΗ.

ΘΑ ΣΗΜΑΝΕΙ ΘΑ ΜΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΕΙ

ΚΑΙ ΘΑ ΦΥΓΕΙ… ¨

(ΛΟΓΟΣ  (+) ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ

Π.ΜΩΥΣΕΩΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

ΣΕ ΝΕΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ  ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ.

ΣΑΒΒΑΤΟ 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012)

«Της οικονομικής κρίσεως προηγήθηκε η πνευματική » γι’ αυτό αδυνατούμε να συνειδητοποιήσουμε την παρούσα κατάσταση. Η φιλοχρηματία, η φιληδονία, η φιλοσαρκία και η υπερβολική φιλοδοξία μας, μας ύπνωσαν σε νάρκωση βαθειά και δεν βλέπαμε τον Θεό, ούτε καν τον αναζητούσαμε! Θέσαμε τον Θεό στο περιθώριο και φτάσαμε στην ρηχότητα και στο κενό, η πλεονεξία τελικά έφερε την θλίψη.

Ως πνευματικοί άνθρωποι τώρα πρέπει να αναθεωρήσουμε τις ιδέες μας, και να συνειδητοποιήσουμε και πάλι τον σκοπό μας, που είναι η συνάντησή μας με τον Θεό! Αυτό θα γίνει με την επιστροφή μας κοντά Του, με το να αφήσουμε την ετεροπαρατήρηση και να οδηγηθούμε στην αυτοπαρατήρηση, με την εγκατάλειψη των παθών και της δελεαστικής αμαρτίας, που φαίνεται αρχικά, να μας γλυκαίνει την ζωή, ενώ στην πραγματικότητα αυτή γεννά τον πόνο, την πικρία, την θλίψη, την οδύνη και την κατάθλιψη.

Έτσι επανερχόμαστε κατά τους Αγίους Πατέρες, στον δρόμο του Θεού, με άρνηση της αμαρτίας και επιστροφή στο σπίτι του Πατέρα μας! Έτσι και’ μεις τώρα θα επανέλθουμε με νέα οδύνη, από οδύνη θα πάμε σε άλλη οδύνη, την άσκηση, την εγκράτεια, την αγωνιστικότητα, την εσωτερική πάλη, καταστάσεις, που μας δίνουν την ευκαιρία να αναγεννηθούμε πραγματικά. Ό,τι δεν βιώσαμε με την εκούσια άσκηση, καλούμαστε να το βιώσουμε με την ακούσια άσκηση, γι’αυτό μην λυπάσθε, ένα καμπανάκι είναι μόνο η παρούσα κρίση, θα σημάνει, θα μας αφυπνήσει και θα αγωνισθούμε για το καλύτερο!

 

 

 

"ΙΣΧΥΡΟΙ ΜΑΧΗΤΕΣ"

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΜΠΕΛΩΝΑ

NEA ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ

ΤΟΥ Ι.Ν.  ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΑΜΠΕΛΩΝΟΣ


Δείτε τον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης

www.inaa.gr

Δείτε την Ενορία των Αγίων Αποστόλων Γιάννουλης

http://www.agioiapostoloigiannoulis.gr/

Δείτε την Ενορία Αγίου Γεωργίου Γιάννουλης

http://inaggeorgiou.blogspot.gr

Δείτε την Ενορία Ζωοδόχου Πηγής Λαρίσης

www.panagialarisis.gr

Δείτε την Ενορία Αγίου Γεωργίου Λαρίσης

www.galilea.gr

Δείτε την Ενορία Αγίων Πέτρου και Παύλου Λαρίσης

http://www.inpetroukpaulou.blogspot.com

Δείτε την Ενορία Αγίου Αποστόλου Θωμά Μακρυχωρίου

www.apostolosthomas.gr

Δείτε την Ενορία Αγίου Αθανασίου Αρμενίου

www.ag-athanasiosarmeniou.gr